Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

15.12.2021

Spencer: Geen duf Diana-drama, maar Shining-achtige psychohorror (recensie)

door Chris Craps

Na het succes van de Netflix-serie The Crown lijkt het onzinnig om nog een biopic over prinses Diana te maken. Wat blijft er nog over als je iets rond deze legendarische vrouw wil brengen? Voor de Chileense regisseur Pablo Larraín was er slechts één mogelijkheid: een onvervalste arthousefilm, min of meer in het verlengde van zijn Jacqueline Kennedy-biopic Jackie.

Het relaas speelt zich af in 1991 tijdens Diana’s driedaagse bezoek aan Sandringham House, waar ze samen met de rest van de royals Kerstmis viert. Ze voelt zich duidelijk een outsider. Haar echtgenoot Charles en de Queen zijn uiterst kil omdat ze zich niet wil verzoenen met het protocol. Bovendien is ze overstuur omdat ze Charles’ relatie met Camilla Parker Bowles heeft ontdekt.

In feite is er amper een verhaal. De film schetst vooral hoe Diana’s groeiende onrust en paranoia tot een breekpunt leiden. Larraín en scenarist Steven Knight (Eastern Promises, Peaky Blinders) halen er bovendien spoken uit het verleden bij. Zo identificeert Diana zich met Anne Boleyn, de vrouw van Hendrik VIII die geëxecuteerd werd. En al die staatsieportretten tegen de muren lijken haar te bespieden. Met zo’n insteek ben je natuurlijk ver verwijderd van een realistisch, zakelijk portret van een bestaand persoon.

Gaandeweg begint Sandringham House meer en meer op het Overlook Hotel uit The Shining te lijken, en de almaar neurotischere Diana op Jack Nicholsons steeds krankzinnigere auteur. Het shot waarin Diana een conversatie voert met de mysterieuze majoor Gregory (Timothy Spall) refereert zelfs letterlijk naar de dialoog tussen Jack Torrence en de hotelconciërge.

Spencer is zeker een interessante film, maar daarom nog geen grootse. Uiteindelijk heeft Larraín meer te vertellen over de stoffige Britse aristocratie en het gedateerde protocol dan over Diana zelf. Kristen Stewarts vertolking van Diana zou je kunnen bejubelen omdat ze duidelijk veel inspanningen levert om Brits en neurotisch gedrag over te brengen, maar haar mechanische spel maakt van haar personage geen echte mens.

>>Klap 

De Chileense regisseur Pablo Larraín en zijn Britse scenarist Steven Knight transformeerden drie dagen uit het leven van prinses Diana (Kristen Stewart) tot een The Shining-achtig relaas over een paranoïde vrouw die gebukt loopt onder de druk van protocol, traditie en verleden.

Regie Pablo Larraín
Cast Kristen Stewart, Timothy Spall, Sean Harris
Speelduur 1u57
Vanaf 15 december in de bioscoop