Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

15.06.2021

Recensie The Father

door Chris Craps

Aan de basis van The Father ligt het toneelstuk Le père dat het Franse talent Florian Zeller in 2012 schreef. Toen het stuk twee jaar na zijn première de Molière voor beste theaterstuk kreeg, groeide de interesse in Groot-Brittannië en de VS. Er volgde ook een Franse filmversie met Jean Rochefort in de hoofdrol getiteld Floride. Die bleek echter te Frans voor een internationale carrière.

Door het succes van het stuk in de VS begonnen ook plannen voor een Engelstalige filmversie te kiemen. Zeller besloot het project zelf in handen te nemen en deed een beroep op Christopher Hampton (Dangerous Liaisons), de Britse scenarist die al jaren Zellers stukken in het Engels vertaalt, om samen met hem het scenario van The Fatherte schrijven. Het eindresultaat is uitstekend, vooral omdat het script lang heeft kunnen gisten. En er is uiteraard Anthony Hopkins die zich op zijn 83e helemaal geeft.

In tegenstelling tot het lichtvoetige Floride overheerst in The Father een ernstige toon. Zeller en Hampton bieden de toeschouwers een complex verhaal dat zich helemaal afspeelt in het hoofd van het hoofdpersonage – een dementerende man op leeftijd. Als kijker moet je zelf uitvissen hoe de vork in de steel zit, want de protagonist Anthony weet het duidelijk niet.  Zijn dochter beweert dat ze naar Parijs vertrekt, maar later komen we te weten dat dit niet klopt. Daarna zit er een vreemde man in zijn appartement. Zijn schoonzoon, zo blijkt. Mettertijd begint Anthony zich meer en meer vragen te stellen.

Zeller doet weinig moeite om de theaterorigine van zijn film te verbergen. Gelukkig, want indien hij het stuk open had getrokken met buitenscènes zou dat het verhaal niet beter hebben gemaakt. Het toneelmatige maakt het gebeuren des te claustrofobischer, met het appartement als een fysieke én mentale gevangenis.

The Father laat de toeschouwer voelen wat het betekent om de controle te verliezen. Dat maakt ook de casting van Hopkins net zo interessant. De acteur staat immers bekend voor zijn forse vertolkingen van autoritaire figuren zoals kapitein Bligh, Nixon, Hannibal, Hitchcock en paus Benedict XVI. In deze film verschrompelt zijn personage echter tot een wanhopig mensje. Die Oscar is dan ook meer dan verdiend.

Regie Florian Zeller
Cast Anthony Hopkins, Olivia Coleman, Mark Gatiss
Speelduur 1u37
Vanaf 16 juni in de bioscoop