Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

17.12.2019

Recensie Yummy

door Ruben Nollet

Wat heeft Lars Damoiseaux hier lang op moeten wachten. In 1997 liet hij zich opmerken met Striker Bob, een horrorkortfilm waarin de wereld overrompeld wordt door zombies en die uitblonk door zijn geweldige energie, geinige humor en zichtbare liefde voor het genre. Griezelfans (waaronder mezelf) keken al uit naar een Vlaamse horrorgolf.

 Zo ver kwam het helaas niet, maar Damoiseaux gaf niet op en meer dan twee decennia later heeft hij eindelijk zijn eerste langspeelfilm klaar. Het idee van Striker Bob is blijkbaar al die tijd door zijn hoofd blijven spoken, want Yummy borduurt in principe verder op hetzelfde bloederige concept. Niet dat het zoveel om het lijf heeft: waar zijn kortfilm zich rond een bowling afspeelde, situeert Yummy zich in een Oost-Europese kliniek die zich specialiseert in cosmetische chirurgie.

Daar reist Alison (Maaike Neuville) naartoe met haar lief Michael (Bart Hollanders) en haar moeder Sylvia (Annick Christiaens) voor een ingreep die zij als enige lijkt te willen. Ze is door Moeder Natuur gezegend met een F-cup, maar zelf vervloekt ze de joekels die haar enkel rugpijn en verlekkerde mannenblikken bezorgen. Terwijl Alison naar de operatiezaal wordt gereden voor een borstverkleining, loopt het in een andere vleugel van het hospitaal gruwelijk fout en wordt het gebouw overrompeld door agressieve zombies. 

Yummy opent veelbelovend, met een creatieve generiek en een veelzeggende scène waar een buslading pubers op Alisons immense décolleté zit te geilen. Zodra onze helden echter in het ziekenhuis aankomen, lijkt de film een stille dood te sterven. De bizarre belichting mag dan wel voor een aparte look zorgen, de grappen missen doel, de muziek verstikt elke emotie en de plot is zodanig versnipperd dat er nauwelijks gevaar in de lucht hangt. Gelukkig kun je je nog optrekken aan de inzet van de acteurs en de uitstekende speciale effecten.

Net op het moment dat ook die troeven uitgespeeld lijken, komt Yummy zowaar terug tot leven. Te midden van de chaos en de blubber vindt de film plots het juiste gevoel voor humor, een voelbare spanning en de nodige dramatische kwaliteiten. De scène met de formolbeestjes, de grap met de bijl, het lot van de moeder (“Sorry ma, maar waarom moest je er altijd blijven uitzien als een fucking tienerhoer!”): vanaf dan is Yummy zijn titel alsnog waard.

Net op tijd of too little, too late? Dat zal van jouw geduld afhangen, maar je bent gewaarschuwd. 

>>KLAP

Hij steekt Braindead niet naar de kroon, maar Yummy is hoe dan ook de bloederigste Vlaamse horrorfilm aller tijden. Maaike Neuville reist naar een Oost-Europese kliniek om een borstverkleining te laten uitvoeren en krijgt er een hoop hongerige zombies achter zich aan.

Regie Lars Damoiseaux
Cast Maaike Neuville, Bart Hollanders, Clara Cleymans
Speelduur 1u30
Vanaf 18 december in de bioscoop