Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

20.11.2018

Recensie The Girl in the Spider’s Web

door Chris Craps

In de tweede Amerikaanse Millennium-verfilming heeft Hollywood Stieg Larssons antiheldin Lisbeth Salander helemaal toegeëigend. Lisbeth lijkt in The Girl in the Spider’s Web meer op een vrouwelijke Jason Bourne dan op de getraumatiseerde computerhacker uit het bronmateriaal. Onvoorwaardelijke fans van de boeken kunnen daar misschien over struikelen, maar het grootste deel van de toeschouwers zal zich kostelijk amuseren met deze campy actiethriller.

De Amerikaanse bewerking van The Girl with the Dragon Tattoo was respectvol jegens Larssons eerste bestseller en kon bovendien rekenen op de geïnspireerde regie van David Seven’ Fincher. De prestigefilm bracht genoeg geld op om een sequel te verantwoorden. Maar Sony zag de monsterlijke gages van Fincher en hoofdacteur Daniel Craig niet zitten. Vandaar deze reboot met een goedkopere regisseur (Fede Alvarez , bekend van zijn Evil Dead-remake en Don’t Breathe) en minder bekende acteurs.

The Girl in the Spider’s Web is een verfilming van het vierde deel van de boekenreeks. Een handige zet van Sony, want het verhaal staat meer op zichzelf en werd niet geschreven door Larsson, maar door David Lagercrantz. Scenarist Steven Knight had dan ook een vrijgeleide om het tot een eenvoudigere, meer actiegerichte thriller te bewerken.

Lisbeth (Clare Foy) steelt in opdracht van computergeleerde Balder (Stephen Merchant) het nucleaire computerprogramma Firefall van onder de neus van de CIA. Op haar beurt verliest ze de software aan huurlingen die werken voor een mysterieus Russisch netwerk. Dat dwingt haar om de hulp in te roepen van de enige persoon die ze nog kan vertrouwen: Mikael Blomkvist (Sverrir Gudnason), de onderzoeksjournalist met wie ze ooit een relatie had. Maar hoe dieper Salander graaft, hoe harder ze met haar verleden geconfronteerd wordt.

Waar Finchers The Girl with the Dragon Tattoo nog de film van de regisseur was, is The Girl in the Spider’s Web helemaal het product van de producers geworden. Alvarez regisseert als een kneedbare gun for hire, die zonder veel tegenstribbelen een The Salander Identity aflevert. Hij heeft zijn werk echter uitstekend gedaan. Geloofwaardigheid is misschien niet meer aan de orde, maar de vele actiescènes ogen zijn zeer overzichtelijk in beeld gebracht en Claire Foy mag uitgebreid haar ding doen.

Eigenlijk zijn zowat alle elementen over the top, tot en met de knalrode garderobe van slechterik Sylvia Hoeks en de onthulling van Salanders jeugdtrauma. Al van bij het begin besef je dat je dit Millennium-avontuur op geen enkel moment ernstig zult kunnen nemen, maar de film is zo degelijk gemaakt dat de twee volgende uur voorbij razen. Piekfijne popcorncinema, dus!

>>Klap

Don’t Breathe-regisseur Fede Alvarez maakt in de tweede Amerikaanse Millennium-film van Lisbeth Salander een actieheldin die het moet opnemen tegen een crimineel netwerk. Claire Foy vertolkt Salander als een feministische versie van Jason Bourne.

Regie Fede Alvarez
Cast Claire Foy, Sylvia Hoeks, Stephen Merchant
Speelduur 1u55
Vanaf 21 november in de bioscoop