Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

09.07.2019

Recensie Teen Spirit

door Chris Craps

Max Minghella treedt met Teen Spirit op een bescheiden manier in de voetsporen van zijn vader, de overleden Britse regisseur Anthony Minghella. Het is echter geen debuut dat nazindert: origineel kun je het verhaaltje niet noemen en actrice Elle Fanning overtuigt op geen enkel moment als zangtalent.

Teen Spirit vertelt het verhaal van de jonge Violet. Ze droomt van een zangcarrière, maar moet eerst haar moeder overtuigen en uiteindelijk kiezen tussen twee mentors die totaal verschillende bedoelingen hebben. De film volg in feite het narratieve model van het klassieke The Jazz Singer, wat op zich geen probleem is, het gaat er vooral om hoe je zo’n coming of age inkleurt.

Minghella’s interessantste ingreep is de injectie van een migrantenthematiek. De Poolse Violet voelt zich niet thuis in Engeland en wordt in haar emotionele beleving geremd door het strenge milieu waarin ze opgroeit. Uitgerekend een gedesillusioneerde operazanger uit de Balkan (een sappige Zlatco Buric) ontpopt zich tot de vaderfiguur die haar naar het pad van de roem zal begeleiden.

Dat idee is echter onvoldoende om de clichés te doen vergeten. Waarschijnlijk had de muziek veel kunnen goedmaken, maar daarvoor is Fannings bereik te beperkt om te overtuigen als zangwonder. In A Star Is Born moet je er bijvoorbeeld niet van overtuigd worden dat Lady Gaga een stem als een klok heeft.

Minghella kan zich troosten met het feit dat er veel slechtere films bestaan dan Teen Spirit, maar het blijft jammer van al die beginnersfouten.

>>Klap

De Britse acteur Max Minghella maakt zijn regiedebuut met een muzikaal drama over een Pools meisje (Elle Fanning) dat met de hulp van een gedesillusioneerde operazanger een muziekwedstrijd op televisie probeert te winnen. De perfecte double-bill met Wild Rose.

Regie Max Minghella
Cast Elle Fanning, Rebecca Hall, Zlatco Buric
Speelduur 1u32
Vanaf 10 juli in de bioscoop