Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

04.05.2017

Recensie Sleepless

door Chris Craps

Hoewel Nuit blanche een Frans-Belgisch-Luxemburgse productie is, heeft de thriller bij ons in Vlaanderen weinig deining veroorzaakt. Het B-gegeven van de film zou een verklaring kunnen bieden, alsook de Duits-Franse ster Tomer Sisley (Largo Winch) die boven de taalgrens totaal onbekend is. In de VS is de film echter niet onopgemerkt gepasseerd: op het Toronto International Film Festival werden de rechten voor een Amerikaanse remake al snel na de screening opgepikt.

Sleepless, zoals de remake gedoopt werd, is immers door een beperkt aantal locaties, een gelimiteerde cast en een pijlsnel B-verhaaltje een niet al te duur vehikel voor een ster op zoek naar een tussendoortje. Ideaal dus voor Jamie Foxx die een mini comeback kon gebruiken na zijn lange vakantie om aan nieuwe muziek te werken en de tegenvallende prestaties van Annie en The Amazing Spider-Man 2.

De Django Unchained-ster speelt politieagent Vincent Downs die samen met een collega een lading cocaïne steelt van enkele dealers. Maar dan blijkt de cocaïne het eigendom van een casinobaas (Dermot Mulroney), die het spul aan de zoon van een maffiabaas (Scoot McNairy) heeft beloofd. Om het spul terug te krijgen laat de casinobaas de zoon van Vincent ontvoeren. Intussen zit een Internal Affairs-agente (Michelle Monaghan) Vincent op de hielen.

Tot daar is Sleepless vrij conventioneel vertelde pulp. Maar wanneer alle personages samenkomen in een casino en er een kat-en-muisspel ontstaat tussen Downs, de gangsters en Monaghans personages, wordt het interessant vanuit narratief standpunt omdat het gebeuren min of meer in realtime plaatsvindt à la Nick of Time en Phone Booth.

De Amerikaanse producenten plaatsten Baran bo Odar in de regiestoel: de Zwitserse cineast die met Das letzte Schweigen een van de beste Duitse thrillers van de laatste jaren maakte. Odar heeft de kans om een film te maken in Hollywood met beide handen gegrepen, maar hij moet zeker gedacht hebben dat men van hem eerder bandwerk dan iets persoonlijks verwachtte.

Wat ’s mans eerder werk zo interessant maakte, valt hier in geen velden of wegen te bespeuren. Ook aan het script heeft hij niet mogen prutsen: het barst van de toevalligheden, onwaarschijnlijke wendingen en zuivere onzin. Voeg daar nog de slechte casting bij – je haalt de verrader er zo uit – en een oorverdovende score die ‘spanning’ moet opwekken en je hebt een van de slapste remakes in jaren.

Klap

Zwitser Baran bo Odar serveert een zeer Amerikaanse remake van de Frans-Belgische thriller Nuit blanche over een corrupte politieman die koste wat kost zijn ontvoerde zoon moet redden uit de handen van de maffia. In het verlengde van het Johnny Depp-vehikel Nick of Time van John Badham.

Regie Baran bo Odar
Cast Jamie Foxx, Michelle Monaghan, Dermot Mulroney
Speelduur 1u35
Vanaf 3 mei in de bioscoop

Lees meer over: