Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

14.10.2015

The Walk

door Chris Craps

Robert Zemeckis is nooit mijn favoriete filmmaker geweest. Hij speelt altijd op veilig, zweert bij de mainstream en de verhalen die hij vertelt steunen voluit op formules. Maar hij weet wel altijd iets ongewoon of technisch innoverend in zijn films te stoppen, met wisselend succes weliswaar. In die zin is The Walk een typische Zemeckis-film.

De stunt op de WTC-torens van evenwichtskunstenaar Philippe Petit in 1974 kwam al uitgebreid aan bod in Man on Wire, de documentaire van James Marsh uit 2008. Wat is het nut om dat verhaal nog eens opnieuw te vertellen in een fictiefilm? Wel, Zemeckis filmde in 3D om het verhaal letterlijk een extra dimensie mee te geven. En dat is gelukt. De grotere diepte transformeert een wandeling op een koord in een thriller, ook al weet je hoe Petit het er vanaf heeft gebracht.

De 3D is echter ook de zwakte van de film. The Walk verliest namelijk de helft van zijn kracht wanneer je hem in 2D ziet. Man on Wire had het heist-element van het verhaal al uitgebreid in de verf gezet. De docu groef ook dieper in de psyche van Petit en zijn bondgenoten. Dat laatste interesseerde Zemeckis blijkbaar niet. Dat Petit na zijn stunt seks had met een onbekende fan en dat zijn bizar gedrag het verbrokkelen van de vriendschappen tot gevolg had, worden bijna niet aangeraakt. Zemeckis koos resoluut voor een bepaald aspect van het complexe karakter van Petit, en dat is zijn confrontatie met de dood.

Maar Zemeckis mikt nog op iets anders met The Walk: een politieke boodschap die hij pas op het einde heel concreet laat worden. In 1974 hadden de WTC-torens iets van een nieuw wereldwonder. In het post-9/11-tijdperk zijn ze het symbool van een Amerika dat niet meer bestaat. Zemeckis ziet in Petit blijkbaar de kunstenaar die met zijn stunt de WTC-torens het eeuwige leven heeft gegeven. Je moet waarschijnlijk Amerikaan zijn om mee te gaan in zo’n bizarre gedachtekronkel.

Wat misschien ook kan storen, is het Frans accent van Joseph Gordon-Levitt. Hij klinkt vrij geloofwaardig, maar authentiek is het niet. Zemeckis zou echter geen al te groot budget bijeen gekregen hebben indien hij een echte Fransman zoals Guillaume Canet of Romain Duris had gecast. Nu, vanaf het moment dat Gordon-Levitt op zijn 3D-draad staat, ben je zijn accent toch vergeten.

>>KLAP

Na de documentaire Man on Wire volgt nu een Hollywoodproductie over de adembenemende historie van een man die over een stalen kabel tussen de WTC-torens wandelde. Het essentiële verschil tussen de twee versies: ditmaal bezorgt de 3D je knikkende knieën

Regie Robert Zemeckis
Cast Joseph Gordon-Levitt, Ben Kingsley, Charlotte Le Bon
Speelduur 2u03
Vanaf 14 oktober in de bioscoop

@ChrisCraps