Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

26.10.2021

Recensie-telex: Red Sandra, La Civil & Antlers

door Chris Craps

Red Sandra

Jan Verheyen en zijn echtgenote Lien Willaert kropen samen in de regiestoel voor de verfilming van het waargebeurde verhaal van William en Olga Massart, die plots geconfronteerd werden met de ongeneeslijke ziekte van hun dochtertje Sandra. Er bleek een medicijn te bestaan, maar het farmaceutische bedrijf dat het produceerde wrong zich in allerlei bochten om het niet te hoeven geven.

Sven De Ridder, in zijn eerste dramatische hoofdrol, is perfect gecast als de introverte en koppige everyman, terwijl Darya Gantura als zijn extraverte echtgenote geloofwaardig tegenwerk levert. De film valt een beetje uiteen in twee stijlen: een melodramatische insteek waarbij vooral de liefde van de vader voor zijn kind primeert en een nuchtere docudramabenadering van de kafkaiaanse lijdensweg van de familie. Die aanpak zal die bij de ene kijker wat wringen en bij de andere de emotionele impact net verhogen. Hoe dan ook, op het einde heb je op zijn minst een brok in de keel.

Regie Jan Verheyen en Lien Wielaert
Cast Sven De Ridder, Darya Gantura, Rosalie Charles
Speelduur 1u40      
Vanaf 27 oktober in de bioscoop

 

La Civil

In Cannes miste het uitstekende debuut van de Belgisch-Roemeense cineaste Teodora Ana Mihai, zijn start niet. Terecht, want de film grijpt je al na een kwartier bij het nekvel om het zelden los te laten. We volgen Cielo, een Mexicaanse moeder, die compleet onverwacht van enkele piepjonge leden van een drugskartel verneemt dat haar dochter ontvoerd werd.

Ze moet losgeld betalen en gaat aankloppen bij haar ex, een zwakkeling van de ergste soort. Wanneer blijkt dat geld niet genoeg is om het meisje terug te krijgen en dat de politie geen hand uitsteekt, besluit Cielo zelf tot actie over te gaan. Zo wordt ze getuige van de zeer onorthodoxe methodes van het Mexicaanse leger. La Civil is een uitstekend vertolkte film die enorm aangrijpt en beklemmend werkt zonder dat je ooit manipulatie of dramatisch opportunisme voelt.  Mag absoluut gezien worden.

Regie Teodora Ana Mihai
Cast Arcelia Ramirez, Álvaro Guerrero, Jorge A. Jimenez
Speelduur 2u20
Vanaf 27 oktober in de bioscoop

 

Antlers

De Amerikaanse scenarist-regisseur Scott Cooper heeft reeds een interessant parcours afgelegd met films als Crazy Heart, Out of the Furnace en Hostiles. Hij is zich heel bewust van het belang van subtext en tast bij elke film een ander genre af. Met Antlers begeeft hij zich op het horrorpad en dat levert een enigszins schizofrene film op. In het langzaam opgebouwde eerste uur valt vooral die typische Cooper-aanpak op. Keri Russell vertolkt een als kind misbruikte lerares in een troosteloos dorpje in Oregon, die vermoedt dat een van haar leerlingen ook misbruikt wordt. Ze heeft het echter bij het verkeerde eind, want de gruwel is gelinkt aan een indiaanse mythe.

Cooper koppelt hier horror aan de verkrachting van de aarde. Hij doet dat nogal nadrukkelijk, maar dat is een beetje zijn stijl. In het laatste half uur lijkt de inbreng van producent Guillermo del Toro op de voorgrond te treden en wordt Antlers een klassieke, groteske horrorfilm, die flink contrasteert met het rustige en sfeervolle eerste uur. Toch niet oninteressant, zeker niet in vergelijking met het gros van de Blumhouse-producten.

Regie Scott Cooper
Cast Keri Russell, Jesse Plemons, Amy Madigan
Speelduur 1u39
Vanaf 27 oktober in de bioscoop

Lees meer over: