Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

28.02.2015

Leonard Nimoy: meer dan Spock

door Jimmy Van der Velde

Leonard Nimoy is op 83-jarige leeftijd overleden. Hij zal voor eeuwig herinnerd worden als Spock, de stoïcijnse half-mens/half-Vulcan die uitgroeide tot het symbool van de Star Trek-saga. Maar Nimoys filmcarrière wordt gedefinieerd door veel meer dan alleen maar de avonturen van de USS Enterprise. Een bondig overzicht.

Them! (1954)

Dit curiosum behoort tot de bekendste scifi-films uit de fifties. De premisse: door nucleaire tests kampt de Amerikaanse staat New Mexico plots met gigantische mieren. Nimoy duikt in de prent kort op als een militair die de ongedierteplaag de kop moet indrukken. Een doorbraak betekende het alvast niet.

 

The Balcony (1963)

Na heel wat televisiewerk kreeg Nimoy een rolletje naast Shelley Winters en Peter Falk in de Jean Genet-verfilming The Balcony. De film over het reilen en zeilen in een bordeel tijdens een revolutie zorgde voor gemengde reacties. Nimoy liet het niet aan zijn hart komen en timmerde rustig verder aan zijn sterrenstatus.

 

Catlow (1971)

In ’71 bevond Nimoy zich al in het post-Star Trek-tijdperk. De serie was geannuleerd en Spock lived long and prosper als popcultureel icoon. De acteur moest dan maar nieuwe horizonten gaan verkennen. Zo belandde hij samen met Yul Brenner in een western als een huurling die de schurk Catlow op de hielen zit. Alvast een kijkbeurt waard voor de intrigerende baard die het aangezicht van Nimoy siert.

 

Invasion of the Body Snatchers (1978)

In deze remake van de gelijknamige scifi-klassieker uit 1956 draaft Nimoy op als een psychiater wiens lichaam uiteindelijk gestolen wordt door de akelige Snatchers. Een terugkeer naar het genre waarin hij thuishoorde!

 

The Transformers: Movie (1986)

Wat is het handelsmerk van Leonard Nimoy? Juist, zijn diepe, opvallende stem. Die was dan ook perfect voor dit geanimeerde bioscoopavontuur van de transformerende voertuigen die het heelal moeten redden. In 2011 kon je hem ook horen in Transformers: Dark of the Moon.

 

Three Men and a Baby (1987)

Ja hoor, Spock voelde zich ook thuis achter de camera. Na het regisseren van twee Star Trek-films stortte hij zich op een volbloed romantische komedie. In de prent staan Tom Selleck, Steve Guttenberg en Ted Danson voor de uitdaging om zorg te dragen voor een kleine spruit. De film groeide in ’87 uit tot het grootste box office-succes in de VS. Eat that, Fatal Attraction!

 

The Good Mother (1988)

Een jaar na Three Men draaide Nimoy dit drama over een moeder die vecht voor het hoederecht over haar kind terwijl ze de koffer induikt met een nieuwe geliefde. De regisseur wou tonen dat seks en moederschap perfect kunnen samengaan.

 

Funny About Love (1990)

Hoewel hij zich thuis voelde achter de camera, zou Nimoy nooit een groot filmmaker worden. Dat bewees hij andermaal met deze Gene Wilder-komedie. Een film met het hart op de juiste plaats, maar verre van memorabel.

 

Holy Matrimony (1994)

De laatste film die Nimoy regisseerde. Een zeer jonge Joseph Gordon-Levitt is lid van de protestante Hutterieten-gemeenschap en moet volgens de traditie trouwen met de vrouw (Patricia Arquette) van zijn overleden broer.

@TheJimeister