Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

26.10.2021

Last Night in Soho: Edgar Wright verbluft visueel met Britse #MeToo-giallo (recensie)

door Chris Craps

Edgar Wright heeft jarenlang komedies gemaakt, maar nu lijkt hij toch wat anders te willen doen. Na zijn muzikale actiefilm Baby Driver stoomt hij met Last Night in Soho namelijk een visueel verbluffende Britse giallo klaar. Een geweldige popsoundtrack kon uiteraard niet ontbreken.

Thomasin McKenzie (Jojo Rabbit) kruipt in de huid van de labiele Eloise. Zoals veel meisjes in het horrorsubgenre begeeft ze zich richting grote stad waar haar het een en ander te wachten staat. Wanneer ze ‘s nachts in haar studentenkamer ligt te slapen, wordt ze getransporteerd naar het Londen van 1966 en belandt ze in het lichaam van Sandie (Anna Taylor-Joy), een ambitieuze jongedame die het koste wat kost wil maken in de groezelige nachtclubs. Eloise ontdekt via Sandie dat Swinging London een zeer donkere kant had.

Wright heeft zich kostelijk geamuseerd met zijn eerbetoon aan het Groot-Brittannië van de sixties. Naast een knappe selectie popsongs uit het tijdperk en de casting van destijds grote namen als Terence Stamp, Diana Rigg en Margaret Nolan in bijrollen herschiep hij de bekende uitgaanswijk uit de titel op een heel filmische manier. Soho heeft er op het witte doek nog nooit zo mooi en mysterieus uitgezien.

Wright wilde echter nog meer een giallo maken met een opvallende dosis Roman Polanski’s Repulsion, een film die de Italiaanse huiverfilms van de late jaren zestig en vroege jaren zeventig flink beïnvloed heeft. De verhaallijnen, thema’s, filtergebruik en belichting laten daar geen twijfel over bestaan. Het subgenre lijkt overigens met ook het recente Malignant van James Wan aan een comeback toe.

De ambities van de regisseur blijven trouwens niet beperkt tot een eenzijdige genre-oefening. Gaandeweg voegt Wright ook nog een scheut Hammer-horror toe aan zijn hutsepot om uiteindelijk te belanden bij een #MeToo-update van de giallo. Het is allemaal nogal gekunsteld, psychologisch vergezocht en narratief overladen, maar door de audiovisuele acrobatieën blijf je geboeid kijken. Een leuke spielerei die entertaint, maar net iets te weinig te vertellen heeft.

>Klap 

Edgar Wright mixt Hammer, Polanski en Argento in deze Britse giallo over een studente die in haar dromen getuige is van de ondergang van een leeftijdsgenoot in sixties-Londen. Met iconische gezichten en onvergetelijke popsongs uit het swingende tijdvak.

Regie Edgar Wright
Cast Thomasin McKenzie, Anya Taylor-Joy, Matt Smith
Speelduur 1u56
Vanaf 27 oktober in de bioscoop