Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

13.03.2018

Recensie Tomb Raider

door Chris Craps

De Lara Croft-films met Angelina Jolie uit 2001 en 2003 waren op narratief vlak niet veel soeps. Een probleem dat vaker opduikt bij films die gebaseerd zijn op videogames. Veel hoop was er dus niet toen deze reboot, deze keer met Alicia Vikander als Croft, werd aangekondigd. En inderdaad, de nieuwe Tomb Raider is business as usual.

Films zoals Tomb Raider zijn eigenlijk lange commercials voor het bijhorende videogame. Het verhaaltje werd dan ook geplukt uit de rebootgame die enkele jaren terug uitgebracht werd.  Het is een origin story die uiteindelijk niet gigantisch veel verschilt van die van de eerste Tomb Raider met Angelina Jolie. Want opnieuw draait alles rond een dochter en haar liefde voor haar vader.

Die vader is de schatrijke ontdekkingsreiziger Richard Croft (Dominic West). Hij verdween jaren terug toen hij op een verborgen eiland op zoek ging naar een sarcofaag die een dodelijk geheim zou bevatten. Zijn intussen volwassen dochter Lara gelooft echter dat papa nog leeft. Wanneer de zakenpartner van haar vader hem dood wil verklaren, besluit Lara zelf op zo zoek te gaan naar de sarcofaag én vaderlief.

De Noorse regisseur Roar Uthaug (The Wave) laat zich tijdens het eerste half uur van zijn beste kant zien. In de eerste actiescènes – die weinig te maken hebben met de rest van het verhaal – maakt hij amper gebruik van speciale effecten. De scènes teren op overzichtelijk in beeld gebrachte actie en vlotte montage. Tot dusver het goede nieuws.

Eens Lara het verborgen eiland bereikt heeft, stapelen de clichés zich op. Wanneer we worden voorgesteld aan de schurk van dienst, weten we meteen dat de man niet deugt. The Shield-acteur Walton Goggins zet bij zijn eerste verschijning zijn meest gemene smoel op en houdt die grimas de rest van de film aan. Vervolgens herhalen de scenaristen zowat alle booby trap-momenten uit de Indiana Jones– en National Treasure-films.

Ach, het herkauwen van wat we al vele malen gezien hebben, kan ontspannend werken. Tenminste, als er wat humor aan te pas komt. Niet in deze Tomb Raider, die evenveel grappige momenten bevat als Schindler’s List. Alicia Vikander, een verdienstelijke drama-actrice, vertolkt Croft op haar beurt als iemand die werd opgevoed door Jodie Fosters personage in Carnage – een behoorlijk saai mens, dus.

Je zou echt willen dat The Joker plots opduikt en Croft toeschreeuwt: “Why so serious?”  

>>Klap

De Noorse regisseur Roar Uthaug (The Wave) herstart de Lara Croft-filmfranchise met een origin story waarin Lara Croft (Alicia Vikander) als een vrouwelijke Indiana Jones haar vader opspoort en de mensheid in Raiders of the Lost Ark-stijl redt van een ramp.

Regie Roar Uthaug

Cast Alicia Vikander, Dominic West, Walton Goggins

Speelduur 1u58

Vanaf 14 maart in de bioscoop

Lees meer over: