Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

04.09.2017

Recensie Seven Sisters

door Chris Craps

Zeven keer Noomi Rapace voor de prijs van één, in een sciencefictionfilm met een interessante premisse. Zullen we maar meteen naar de zaal hollen, of niet? Ja en neen. Aan het roer stond immers Tommy Wirkola, de Noors-Finse inblikker van de Dead Snow-films (nazi-zombie-fun) en Hansel & Gretel: Witch Hunters (Hollywood-shit) en hij lijkt nog niet helemaal klaar om Ridley Scott achterna te gaan.

Maar geef toe. De synopsis doet watertanden. In 2073 is het vrouwen verboden om meer dan één kind te baren. De wereld kampt met overbevolking en het Child Allocation Bureau onder leiding van de fascistoïde Nicolette Cayman (Glenn Close) heeft beslist om de crisis aan te pakken door alle kinderen die na de eerstgeborene komen in te vriezen.

Wanneer Karen Settman sterft bij het baren van een eeneiige zevenling, zorgt haar vader (Willem Dafoe) ervoor dat de zeven meisjes in een geheim zolderappartement kunnen opgroeien. Jaren later zijn de dochters van Karen, die elk genoemd werden naar een dag in de week, volwassen vrouwen die naar de buitenwereld toe één vrouw spelen. Maar dan verdwijnt plots Maandag en is het beschermde leven van de zeven identieke zussen voorgoed voorbij.

Dat het script van Max Botkin zeven jaar geleden op de Blacklist met de beste ongeproduceerde Hollywood-scenario’s stond, zal niemand echt verbazen. Het uitgangspunt is ronduit geweldig, indien degelijk uitgewerkt tenminste. What Happened to Monday, dat in Europa de titel Seven Sisters meekreeg, had potentieel om een nieuwe Blade Runner of een gedraineerde versie van Soylent Green te worden. Het eindresultaat valt helaas tussen twee stoelen.

Wie de films van Wirkola heeft gezien, kan voorspellen dat Seven Sisters geen instant-klassieker is worden. Hij is zo’n enthousiaste filmfreak die dol is op Amerikaanse horror en B-films, en die actiescènes volgens de huidige normen van Hollywood ‘vlotjes’ weet in te blikken. Als regisseur doet hij denken aan Russell Mulcahy (Highlander) aan het begin van zijn carrière – een carrière die overigens de dieperik inging. Wirkola filmt chaotisch en oppervlakkig, en hij lijkt niet over het raffinement te beschikken om een middelmatig script met een sterk uitgangspunt naar een niveau hoger te tillen.

En toch voel je doorheen de film een veel sterkere sciencefictionprent sluipen. Bovendien voelt het zowel bizar als bijzonder aan om Rapace in zeven verschillende rollen te zien. Het gaat haar vrij goed af, maar ze speelt wel typetjes: de gevoelige ziel, de harde tante, het schuchtere wicht, enz.

Het zou me niet verbazen dat een echt getalenteerde regisseur over 20 jaar het script van Seven Sisters opnieuw onder handen zou nemen. Want er valt zeker iets groots met dit verhaal te doen. Tot dan moeten we het stellen met de teleurstellende versie van Wirkola, die de komende jaren mogelijk wel een cultstatus zal verwerven.

>>Klap

Deze sciencefictionfilm van Tommy ‘Dead Snow’ Wirkola over zeven identieke zussen die trachten te ontkomen aan een fascistisch regime dat een éénkindpolitiek voert, schippert tussen Soylent Green, Blade Runner en Divergent.

Regie Tommy Wirkola
Cast Noomi Rapace, Glenn Close, Willem Dafoe
Speelduur 1u56
Vanaf 30 september in de bioscoop

@ChrisCraps