Vertigo

Een duizelingwekkende dosis cinema

11.04.2017

Recensie Fast & Furious 8

door Ruben Nollet

“Ik wou een film maken over Generation Y en peilen naar wat hen drijft, naar hun hoop en hun verlangens. Al die snelle wagens zie ik als een metafoor. De personages racen van de ene ervaring naar de andere, wat voor mij de dynamiek is van jong zijn. Ik werp een blik op het theater van de rebellie, en dat speelt zich gewoonlijk op straat af. In de jaren 60 en 70 waren het de protestmarsen tegen de Vietnamoorlog, nu zijn het illegale straatraces.”

Dit fragment uit een gesprek dat ik in 2001 had met regisseur Rob Cohen, demonstreert dat hij grootse plannen had met de allereerste The Fast and the Furious. Pretentie of niet, we kunnen stellen dat filmmaker F. Gary Gray 16 jaar en 7 sequels later geen reden heeft om iets gelijkaardigs te beweren. Hoeveel speeches hoofdfiguur Dominic Toretto (Vin Diesel) en zijn kornuiten ook afsteken over familie, in wezen is er nog maar één ding echt van tel: spektakel.

Je kan stellen dat de Fast & Furious-serie met elke episode dichter in de buurt komt van die andere franchise met Vin Diesel in de hoofdrol en Rob Cohen als originele cineast: xXx. De allereerste The Fast and the Furious spiegelde zich nog aan de Marlon Brando-klassieker The Wild One, maar intussen heeft de serie steeds meer de ambitie om James Bond naar de kroon te steken.

Fast & Furious 8 – of The Fate of the Furious als je de echte titel verkiest – begint niet toevallig met een exotisch en spectaculair kroniekje zoals we die kennen uit het gemiddelde Bond-avontuur. Toretto woont al een tijdje samen met zijn geliefde Letty op Cuba, waar hij laat zien dat hij nog altijd als geen ander overweg kan met een auto, hoe kaduuk of roestig het exemplaar ook is. En om te laten zien dat hij gewoon ook een toffe peer is, zegt hij achteraf tegen zijn opponent: “Keep your car. Your respect is enough.”

Dat soort film is Fast & Furious 8 namelijk ook wel. Zijn helden moeten niet enkel gespierde vechtersbazen zijn, ze horen ook een kloppend hart te bezitten. Daar maakt de slechterik van deze aflevering handig misbruik van en dwingt zo Toretto tot snode daden. Haar naam is Cipher, ze is een bijzonder uitgekookte hacker en wordt met sexy kwaadaardigheid gespeeld door Charlize Theron. Aan Toretto’s kliek om haar een halt toe te roepen en hun vriend terug te winnen.

Na 8 afleveringen mag je verwachten dat een filmserie het recept wel onder de knie heeft, en het kost Fast & Furious 8 dan ook geen moeite om de gewillige liefhebber te overweldigen. De (te) overvloedige actiescènes staan stevig op hun poten en toveren geregeld een vette grijns op je gezicht. Als je het zelfgenoegzame gekwebbel van Tyrese Gibson buiten beschouwing laat, is de film zelfs behoorlijk geestig.

Ik raad je wel aan om vooral niet te veel na te denken bij de details. Om je een voorbeeld te geven: als de actie zich in hartje Manhattan ontplooit, vallen er geen doden of gewonden, hoewel de autowrakken er zich metershoog opstapelen. Als de helden zich naar Rusland verplaatsen, wordt het plots een gigantisch bloedbad. En dat is nog maar het topje van de ijsberg.

Los daarvan: dolle pret!

>>Klap

In deze achtste aflevering van de straatracefranchise zorgt een cyberterroriste (Charlize Theron) voor een breuk tussen Vin Diesel en zijn ‘familie’. Maar de focus ligt nog steeds op het grommende autogeweld en de bijhorende chaos.

Regie F. Gary Gray
Cast Vin Diesel, Dwayne Johnson, Charlize Theron
Speelduur 2u16
Vanaf 12 april in de bioscoop